Sion

 

Shoppen in Sion of voor een bezichtiging op eigen gelegenheid is het gemakkelijk om het toeristische vervoermiddel, le petit Sedunois te gebruiken, die ook de heuvel Valeria ontsluit. Het straattreintje rijdt alleen in de zomermaanden.

 

Montreux,

 

gelegen aan het meer van Genève, staat bekend om haar filmfestival. Maar deze stad is het hele jaar door de moeite waard om te bezoeken

 

Saint Luc

 

St.-Luc geniet bekendheid vanwege de bijzondere aandacht die men er heeft voor het heelal. Op Tignousa (2180 m) is een observatorium gevestigd, waar het publiek overdag terecht kan voor waarnemingen van de zon. Tignousa bereikt men gemakkelijk met een funiculaire, die de 500 meter hoogteverschil in enkele minuten overbrugt. 's Avonds en 's nachts zijn er geregeld ook toegankelijke waarnemingen. Kijk hier voor informatie over het programma en openingstijden.

 

De planetenweg begint bij het observatorium op Tignousa (2180 m) boven St.-Luc, te bereiken met de funiculaire. De planetenweg loopt tot voorbij het hotel Weisshorn, waarbij iedere afgelegde meter staat voor een miljoen kilometer in het heelal. Op weg vanaf de zon (het startpunt) komt men dan de verschillende planeten tegen van ons zonnestelsel. Met het bij de VVV in St.-Luc gratis verkrijgbare boekje komt men dan zo al wandelend van alles te weten over het zonnestelsel. Het is een leuke tocht voor het hele gezin; loopt men de wandeling heen en terug met een picknick onderweg dan is men al snel een klein dagje zoet. De wandeling kent nauwelijks steile stukken. Het bergstation van de funiculair is niet altijd bediend; voor een ritje naar het dal moet men zelf per telefoon bellen naar het benedenstation. Kijk hier voor meer informatie en de website van de funiculaire.

 

Brig

 

De mooie oude binnenstad met patriciërshuizen, gezellige cafés en hotels nodigt tot vertoeven uit. Shoppen is geboden in de levendige Bahnhofstrasse. Met het Stockalperpalast herbergt Brig een van de belangrijkste barokke paleisbouwwerken van Zwitserland.

 

Gstaad

 

Via Sanetsch naar het mondaine Gstaad met veel bekende bezoekers, zoals filmsterren en leden van koningshuizen.

 

Milaan

 

Milaan is het mekka voor mode en design. De stad lijkt wel één grote catwalk. Maar er is meer te zien en te beleven dan mode. Geniet van de prachtige kerken, treed in de voetsporen van Leonardo da Vinci.

 

Publicatie van: Wandelen door de wijngaarden in Wallis (Bron: Brabants Dagblad)

 

Het droge en zonnige klimaat, de kalkrijke bodem en grote verschillen in dag- en nachttemperatuur maken Wallis tot een ideaal gebied voor druiventeelt.

 

In Wallis wordt bijna de helft van de Zwitserse wijn geproduceerd. Daarom besloot de bevolking dat er een wijnmuseum moest komen. De regio's Sierre en Salgesch bundelden hun krachten en het resultaat bestaat uit twee musea in beide dorpen. Verbonden door een wijnwandelpad.

 

Van oudsher is Salgesch een landbouwgebied, maar de afgelopen vijftig jaar is de overstap naar wijnbouw gemaakt, leren we in het wijnmuseum. Niet alleen boeren verbouwen druiven; iedereen doet dat. Naast vrijwel elke woning is een wijngaardje en het stikt hier van de wijnkelders.

 

Tijdens de Marche des Cepages (de wijnstokwandeling) in september openen de kelders hun deuren en kun je overal wijn proeven.

 

Zodra we het museum verlaten, lopen we langs hellingen vol wijnranken. De wijngaarden worden afgeschermd door muurtjes van gestapelde stenen. Ze laten water door en voorkomen tegelijkertijd erosie op de steile hellingen. Langs de wijngaarde staan muurtjes met een gezamenlijke lengte van meer dan 3.000 kilometer.

 

We steken de Raspille over. Het riviertje vormt de grens tussen Duits- en Franstalig Wallis. We zijn nu in Valais en zelfs de informatieborden zijn politiek correct. In Duitstalig Wallis stond eerst de Duitse, daarna de Franse tekst. Nu is het precies andersom. De Raspille voorziet de Suone (Bisse in het Frans) van water. De eerste van deze irrigatiekanaaltjes werden al in de Middeleeuwen aangelegd om akkers en wijngaarden van water te voorzien. De suone (met een totale lengte van 760 kilometer) dienen nog steeds als irrigatiekanaal en zijn ideaal om langs te wandelen, want de route is vlak. Daarmee wordt meteen voorkomen dat het water te snel gaat stromen. Wijnboer Jurg Biber is aan het werk in zijn wijngaard. Hij begon 9 jaar geleden met het verbouwen van druiven, maar ging een paar jaar geleden bijna failliet. "Er zaten allemaal ziekten in de druiven", zucht hij. "Nu gaat het beter. Ik gebruik geen gif en we plukken de druiven handmatig. Bemesten gebeurt door schapen, die tussen de druivenranken grazen. Ik verbouw vooral chasselas, gamay en pinot-noirdruiven. Pinot-noir wordt hier al vijfhonderd jaar verbouwd. De bodem is rijk aan kalk en magnesium, ideaal voor deze rode-wijndruif.

 

De Zwitserse wijnboeren moeten creatief zijn, want de kwaliteitseisen worden steeds hoger. Ze moeten minder druiven per vierkante meter verbouwen, zodat de suiker die zich in de bladeren vormt, beter wordt verdeeld over minder druiven. Daardoor krijgt de druif het gewenste suikergehalte, terwijl het tanninegehalte (belangrijk voor de houdbaarheid van de wijn) en het bouquet (de geur) meer tijd om te rijpen krijgen.

 

Voor het aroma van deze wijn zijn grote verschillen in dag- en nachttemperatuur van belang. Daarom verbouwt Biber nu pinot noir op plekken die eigenlijk niet geschikt zijn. Bijvoorbeeld op een heuvel waar 's-ochtends geen zon is. Hierdoor krijgen de druiven meer tijd om te rijpen.

 

We mogen een witte Heida wijn proeven. "Deze wijn is een hype, werkelijk niet aan te slepen". vertelt Biber. "Eigenlijk is het alcoholpercentage te hoog om 's-ochtends te drinken. Je blijft er helder van in je hoofd, maar je knieen....". Om te voorkomen dat de alcohol inderdaad naar de benen zakt, gaan we snel verder. Door wijngaarden, langs suone en houten chalets met roodbloeiende geraniums.

 

In Sierre bezoeken we het tweede wijnmuseum. In de vitrines staan water- en wijnkannen. We horen dat het drinken van wijn lange tijd als barbaars werd gezien. Daarom deed men letterlijk water bij de wijn.

 

Inmiddels is het lunchtijd. Op het terras van restaurant Chateau de Villa mogen we raclette van kaas uit vijf valleien proeven. De racleur verwarmt het buitenste laagje van een halve kaas en schraapt het gesmolten goedje op ons bord. Elke kaas heeft een eigen smaak, door de kruiden die de koeien op de verschillende bergweiden hebben gegeten. Bij de kaas eten we in de schil gekookte aardappelen, augurken en zilveruitjes.

 

Per jaar gaat er in Chateau de Villa 13.000 kilo kaas door. Vandaar de bijnaam "Tempel van de raclette".

 

Als we vijf soorten geproefd hebben, mogen we meer van onze favoriette kaas bestellen, maar wij hebben genoeg gegeten. We zijn stomverbaasd als de racleur vertelt dat het eetrecord van een bezoeker op 42 porties staat.

 

De wijnwandeling van Salgesch naar Sierre is 6 kilometer lang en overwegend vlak. Langs de route staan tachtig bordjes met uitleg. De wandeling is onderdeel van de Walliser wijnroute van Leuk naar Martigny. Meer informatie over die route op www.myswitzerland.com/wandelen.

 

Volg ons online

Display Menu